ورزشگاه سن سیرو میلان

ورزشگاه سن سیرو میلان یکی از استادیومهای معروف ایتالیا و جهان است. ورزشگاه سن سیرو میلان در سال ۱۹۲۵ توسط شهرداری میلان کلنگ خورد و بعد از ۱ سال تاریخ پر آوازه ‌ی خودش را آغاز کرد. ورزشگاهی که در ابتدا مختص به تیم میلان بود اما بعدها، تیم اینتر میلان نیز در همسایگی تیم میلان، در این استادیوم مستقر شد تا محلی باشد برای دو غول فوتبال جهان و مسابقاتی که تاریخ فوتبال را از نو تعریف کردند!گنجایش این ورزشگاه در ابتدا حدود ۷۰۰۰۰ نفر بود. تصور کنید! چنین جمعیتی هر هفته برای تماشا و تشویق تیم محبوبشان یعنی آث میلان به این استادیوم می‌ رفتند. تا اینکه این ورزشگاه به شهرداری میلان فروخته شد و علاوه بر تیم آث میلان، تیم رقیب یعنی اینتر میلان نیز ساکن این ورزشگاه شد.
در نهایت در سال ۱۹۸۹ با بازسازی این ورزشگاه، سن سیرو تبدیل به بزرگ‌ترین استادیوم فوتبال ایتالیا شد و سال‌ هاست که امتیاز کامل یعنی ۵ از ۵ را از کنفدراسیون فوتبال اروپا (یوفا) دریافت کرده است.

زمین فوتبال مشخص شده آن ۱۰۵ متر طول و ۶۸ متر عرض دارد. شعاع داخلی زمین ورزشگاه به ترتیب ۲۰۴ و ۲۹۶ متر بوده و ۱۱۰۰ و ۲۰۰۰ تن وزن هر کدام از سکوهاست. در پشت بام، ۲۵۶ پروژکتور وجود دارد که با لامپ های بخار حاوی گاز هالوژن با ۳۵۰۰ وات کار می کنند.

برای انجام کارهای اصلی تعمیراتی در بالاترین ارتفاع ورزشگاه سن سیرو میلان، دو جرثقیل با ارتفاع ۶۴ متر تنها برای این پروژکتورها و به طور خاص ساخته شده اند. در داخل این جرثقیل ها یک نردبان اضطراری و یک بالابر با قدرت تحمل وزن بیش از ۱۰۰۰ کیلوگرم وجود دارد.

استادیوم سن سیرو میلان در کنار بنای تاریخی هیپودرام میلان (میدان اسب سواری باستانی) واقع شده و حدود ۶ کیلومتر از مرکز شهر دور است.

رئیس جمهور ایتالیا و این ورزشگاه!

استادیوم سن سیرو نام خود را از کلیسای مقدس کوچکی که در کنار و نزدیکی آن قرار دارد گرفته است. این ورزشگاه در اصل هدیه ای از طرف رئیس جمهور پیرو پیرلی (Piero Pirelli) بود که در طی سال های پایانی ریاست ۲۰ ساله خود از سال ۱۹۰۹ آن را به آث میلان تقدیم نمود. این رئیس جمهور از طرفداران تیم آث میلان بود. رئیس جمهور پیرو پیرلی این ورزشگاه را به شهر میلان تقدیم کرده است.

اما استادیوم جدید ورزشگاه سن سیرو میلان تنها در سیزده و نیم ماه ساخته شد. سرعت ساخت این مجموعه عظیم را تنها باید به لطف کار ۱۲۰ سازنده ماهر آن دانست. برای ساخت این استادیوم، در حدود ۵ میلیون لیر ایتالیا هزینه شد. معمارانی این پروژه را طراحی نمودند دو نفر بودند. یکی از آن ها، استاچینی (Stacchini) نام دارد که طراحی ایسگاه مرکزی میلان هم کار او بود و دیگری کوگینی (Cugini) نام دارد.

افتتاحیه ورزشگاه سن سیرو

اولین ورزشگاه سن سیرو در واقع یک استادیوم به سبک انگلیسی بود که دارای چهار سکو ی تماشاچیان بود و می توانست ۳۵ هزار نفر را درون خود جای دهد.افتتاحیه ورزشگاه سن سیرو میلان (۱۹ سپتامبر ۱۹۲۶) همراه با یک مسابقه دربی دوستانه شروع شد.

اولین مسابقات قهرمانی در این ورزشگاه هم، در ۶ اکتبر بین دو تیم آث میلان و سمپیردارنز (Sampierdarenese) با نتیجه ۱ بر ۲ برگزار شد. در حالی که اولین مسابقه بین المللی که در این استادیوم بر پا شد، در ۲۰ فوریه ۱۹۲۷ بود که بین تیم های ملی دو کشور ایتالیا و چکسلواکی مسابقه ای برگزار شد و این بازی با نتیجه ۲-۲ مساوی تمام شد.

ورزشگاه سن سیرو میلان تنها، ورزشگاهی برای آث میلان بود تا در نهایت در سال های ۱۹۴۷ و ۱۹۴۸ و فصل بازی ها، این موضوع تغییر یافت. تا این تاریخ تمام بازی های باشگاهی اینتر میلان در ناپولیونیک آرنا (Napoleonic Arena) برگزار می شد.

ورزشگاه سن سیرو میلان همانند بنای تئاتر لا اسکالا ارزشمند بوده و پس از سال ها تعمیرات و بازسازی هم اکنون به یادبودی جادویی در این شهر تبدیل شده است.

اگر کمی در تاریخ به عقب برگردیم، باید بگوییم که در سال ۱۹۳۵ آث میلان ورزشگاه سن سیرو میلان را به شهر میلان فروخت. سه سال بعد نیز تعمیرات و بازسازی آن شروع شد. در نهایت ورزشگاه بسیار بزرگتر گردید. در طی بازسازی ظرفیت اولیه ۱۵۰ هزار صندلی آن، به ۱۰۰ هزار صندلی کاهش یافت.

ورزشگاهی که تنها برای فوتبال نیست!

ورزشگاه سن سیرو میلان ، امروزه به یکی از نمادهای شهر میلان تبدیل شده است. آن را در جایگاه هم ترازی با جاذبه هایی مانند دوآمو (Duomo) و لا اسکالا (La Scala) قرار می دهند. همچنین این ورزشگاه، میزبان بسیاری از وقایع و مراسم های تاریخی این شهر بوده است.

به عنوان مثال، مسابقه بوکس بین دویلوی لوی (Duilio Loi) و کارلوس اورتیس (Carlos Ortis) در اول سپتامبر ۱۹۶۰، بازی مجدد برای عنوان قهرمانی سبک وزن جهان در این ورزشگاه برگزار شد. برای این مراسم حدود ۵۳۰۴۳ هوادار وجود داشت که تنها ۸ هزار نفر آن ها در اطراف رینگ مسابقه بودند و بازی را از نزدیک تماشا می کردند. این مسابقه را بوکسور ایتالیایی برد و توانست ۱۳۰ میلیون لیرا بگیرد.

به عنوان مثال باب مارلی، در ۲۷ ژوئن ۱۹۸۰ در ناحیه شمالی ورزشگاه بر روی سکویی ایستاد و تنها کنسرتش در ایتالیا را برگزار نمود. از جالب توجه ترین اتفاقا این کنسرت، تعداد شرکت کنندگان آن بود. چرا که به اندازه بازی های دربی یعنی حدود ۹۰ هزار نفر در این کنسرت شرکت کردند. همین اتفاق برای یکی دیگر از ستاره های راک، بروس اسپرینگستین (۱۹۸۵) اتفاق افتاد.

نوشته ورزشگاه سن سیرو میلان اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *