کوه اورست

کوه اورست کوهیست که با ۸۸۴۸ متر ارتفاع، کثیف ترین و مرتفع ترین کوه جهان از سطح دریا می باشد که هر کوهنوردی آرزوی رسیدن به قله‌اش را دارد. همچنین جالب است بدانید از سال ۱۹۷۴، سالی نبود که یک نفر به اورست صعود نکند تا اینکه در سال ۲۰۱۵، حتی یک نفر هم صعود نکرد. در ادامه با ما همراه باشید تا با کوه اورست و حقایق جالب آن آشنا شوید.

ساگارتاما و کومولانگما به ترتیب نام های نپالی و تبتی کوده اورست هستند که به معنای “سر آسمان” و “مادر مقدس” می باشند. اما چرا “اورست”؟

سال ۱۸۰۸، بریتانیا به همراه تیمی که فقط ۱۲ نفرشان، دوربین نقشه برداری ۵۰۰ تنی را حمل می کردند طرح نقشه برداری مثلثی بزرگ هند را آغاز کرد اما در سال ۱۸۳۰ هنگامیکه تیم به رشته کوه های هیمالیا رسید بخاطر مسائل سیاسی نتوانست وارد هیمالیا شود که به موجب آن، پروژه نقشه برداری متوقف شد.

اما در سال ۱۸۵۶ طرح نقشه برداری مثلثی بزرگ هند مجددا آغاز شد و آن ها توانستند قله ای با ارتفاع ۸۸۴۰ متر را شناسایی کنند که نام “۱۵” را بر روی آن گذاشتند. سپس ۹ سال بعد و در سال ۱۸۶۵، اندرو واگ، رئیس وقت ممیزی بریتانیا توصیه نامه ای ارائه داد که در انجمن سلطنتی بریتانیا، نام اورست جایگزین “۱۵” شد چرا که واگ نمیتوانست نامی محلی پیشنهاد دهد. همچنین جالب است بدانید تا قرن ها نام کوه اورست “چامولونگما” در میان بتبی ها و نپالی ها بود.

در سال ۱۹۵۳، گروه “سفر اکتشافی اورست بریتانیا”، ادموند هیلاری به همراه تنزینگ نورگی را به اورست فرستادند تا نخستین افرادی باشند که اورست را فتح می کنند. این دو نفر در تاریخ ۲۹ ماه مه سال ۱۹۵۳ و در ساعت ۱۱:۳۰، اولین افرادی بودند که قله اورست را فتح کردند. ادموند هیلاری بخاطر این موفقیتش لقب “سِر” یا شوالیه را از طرف ملکه انگلیس دریافت کرد و علاوه بر آن، در سال ۲۰۱۵ عکسش بر روی اسکناس های ۵ دلاری نیوزیلند چاپ شد.

اما بعد از ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی افراد دیگری هم بودند که قصد فتح اورست را داشتند که یکی از آن ها جورج مالوری بود. جورج مالوری شخصی است که تا ۲۰۰ متری قله رفت و مردم با استفاده از دوربین ها او را مشاهده می کردند که ناپدید شد. ۷۵ سال بعد جسد او را پیدا کردند که گمان زده شد جورج مالوری تا قله رفته و هنگام برگشت، دچار حادثه شده است.

از زمان کشف اورست تا به امروز که جمعیت دنیا نزدیک به ۸ میلیارد نفر است، تنها نزدیک به پنج هزار نفر به اورست صعود کردند که در میان آن ها، نزدیک به ۲۵۰ نفر جان خود را از دست دادند. اما این موضوع باعث شده بود تا کوهنوردان از اجساد استفاده کرده و مسیرهای کوهنوردی برای خود و سایرین را مشخص نمایند. جالب است بدانید ۸ نفر از قربانیان، در سال ۱۹۹۶ و توسط شرایط آب و هوایی حتی جسدشان هم ناپدید شد.

همانطور که گفتیم، اولین بار در سال ۱۸۵۶ بود که با استفاده از تجهیزات آن زمان، ارتفاع کوه اورست را ۸۸۴۰ متر تخمین زده بودند. اما در سال ۲۰۰۵، دولت چین با استفاده از مدرن ترین تجهیزات و امکانات، ماه ها تلاش کرد تا ارتفاع اورست را به دست بیاورد که نتیجه آن، دست یافتن به ارتفاع ۸۸۴۸٫۴۳ متر در بلندترین نقطه بود. هرچند بخاطر توده های برف موجود بر روی قله که هرسال ضخامتشان تغییر می کند، هیچگاه نمی توان ارتفاع دقیقی از اورست ارائه داد بطوریکه حتی در ماه می سال ۱۹۹۹، تیمی به رهبری بردفورد واشبورن، ردیاب ماهواری ای را بر روی بلندترین نقطه قله گذاشتند که ارتفاعی ۸۸۵۰ متری را نشان می داد.

نکته: قله اورست در صورتی بلندترین قله به حساب می آید که ارتفاعش از سطح دریا حساب شود چرا که کوه مانوکیا در هاوایی، با اندازه گیری ارتفاع از پایه، ارتفاعی ۱۰۲۰۰ متری داشته و از طرفی هم کوه  کوناکی با ۱۰۰۰۰ متر ارتفاع، بلندترین قله در زیر آب به حساب می آید. همچنین جالب است بدانید کوهی دیگر هم با نام “چیمبورازو” وجود دارد که نسبت به سطح آب، فاصله ای ۶۲۴۸ متری دارد اما فاصله‌اش نسبت به مرکز زمین، ۶۳۸۴ کیلومتر می باشد در صورتیکه فاصله اورست از مرکز زمین، ۶۳۸۲ کیلومتر است!

همچنین ارتفاع کوه اورست در سال ۲۰۱۵ بخاطر زلزله ای که در نپال رخ داد، ۲٫۵ سانتی متر کاهش یافت و علاوه بر آن، گفته می شود هرسال ارتفاع قله بطور تقریبی ۲ میلیمتر افزایش می یابد.

برای صعود به قله اورست، علاوه بر اینکه چندین روز یا حتی چند ماه زمان نیاز است، نیاز به وسایل مختلفی هم می باشد که مهم ترین آن، کپسول اکسیژن است چرا که از ارتفاعی به بعد، فشار هوا بسیار کاهش می یابد. همچنین در ادامه برخی از امکانات و لوازمی که برای رفتن به اورست نیاز است را معرفی می کنیم:

البسه نقش بسیار مهمی دارد و کوهنوردان می بایست لباس های زیر را همواره در طول سفر خود به همراه داشته باشند:

۲ پیراهن آستین بلند با قابلیت خشک شدن سریع.

۲ پیراهن آستین کوتاه جهت پیاده روی در مسیرهایی با شرایط آب و هوایی مناسب.

۲ لباس زیر گرم به همراه ۲ جفت جوراب گرم.

۳ جفت جوراب پشمی برای هوای بسیار سرد.

۲ عدد شلوار جین به همراه ۲ ژاکت پشمی (ترجیحاً یکی سبک وزن و دیگری سنگین وزن).

همچنین البسه های دیگری هم هستند که می بایست با خود به همراه داشت:

۱ عدد پانجو هنگامی که باران می بارد.

۱ عدد جلیقه.

کلاه های گرم زمستانی، سبک وزن و کلاه کپ به همراه سربند(هدبند).

حداقل یک عدد دستکش گرم و کفش های مخصوص کوهنوردی.

به غیر از البسه، کوهنوردان همواره به ابزارهایی هم در طول مسیر نیازمندند که شامل موارد زیر هستند:

چراغ قوه که توسط بند بر روی سر قرار می گیرد به همراه باتری اضافی.

کیسه خواب سنگین (لازم به ذکر است می توان با خود کیسه خواب های سبک به همراه برده و از Base Camp ها پتو تهیه نمود).

ساعت مچی به همراه قابلیت زنگ بیداری.

حداقل ۲ عدد عینک آفتابی.

شارژر قابل حمل (پاوربانک) ترجیحاً مجهز به پنل خورشیدی.

دوربین های DSLR جهت عکس و فیلمبرداری (چه کسی دلش نمی خواهد در این سفر سخت عکس های یادگاری و با کیفیت ثبت نکند؟).

خوراکی هایی مانند فندق، شکلات (حتما می بایست مقدار کافی به همراه داشت)، آبمیوه های پودری و غذاهای سبک.

و از همه مهم تر، جعبه کمک های اولیه.

لوازم بهداشتی مانند پودر پا، شامپو، صابون، حوله مایکرو فیبر و دستمال که ترجیحاً دستمال توالت باشد.

لازم به ذکر است کوهنوردان می بایست با خود مدارکی مانند پاسپورت، کارت های TIM که اجازه ورود به “کاتماندو” را می دهد، نقشه دقیق راه و غیره را به همراه خود ببرند.

از ۶۵ سال پیش تاکنون بیش از ۸۰۰۰ بار مردم به اورست صعود کرده اند و در میان آن ها، افرادی هم هستند که رکوردهای جهانی را به نام خود ثبت کردند. در ادامه به برخی از این رکوردها اشاره می کنیم:

خانم Junko Tabei اولین زنی بود که ۲۲ سال بعد از ادموند هیلاری به قله اورست صعود کرد و جالب است بدانید او در حین صعود، به مدت ۶ دقیقه زیر برف دفن شده بود.

Apa Sherpa تنها کسی است که بیشترین زمان را در قله اورست سپری کرده. او تا به امروز ۲۱ بار به اورست صعود کرده است.

صعود به اورست بطور میانگین و توسط کوهنوردان حرفه ای چند روز طول می کشد اما در سال ۲۰۰۴، Pemba Dorje بدون ایستادن در ۵ ایستگاه بین راهی اورست، توانست رکورد ۸ ساعت و ۱۰ دقیقه صعود به قله از کمپ شماره ۱ (Base Camp) را به نام خود ثبت کند.

Pembra Dorji رکورد صعود به قله را به نام خود ثبت کرد اما Slovenian Davo Karničar کسی بود که قصد داشت رکورد بازگشت از قله را به نام خود ثبت کند. در سال ۲۰۰۰، این شخص توانست با استفاده از اسنوبرد، ۵ ساعته از قله به Base Camp بازگردد اما هنگامی که باز گشت، مردم با جسد یخ زده او روبرو شدند. لذا در سال ۲۰۰۱، Marco Siffredi با استفاده از اسنوبرد، در عرض ۲ ساعت و نیم توانست به Base Camp برسد.

در سال ۲۰۱۱، Kenton Cool بریتانیایی، اولین کسی بود که اولین توئیت را در شبکه اجتماعی توییتر خود در قله ارسال کرد. او در پست خود نوشت: “قله اورست شماره ۹، اولین توئیت از بالاترین نقطه زمین با کمک سینگال ضعیف ۳G”.

Yuichiro Miura کسی بود که در سال ۲۰۱۳ تنها ۴ ماه پس از عمل جراحی قلبش، قصد داشت تا در سن ۹۰ سالگی رکورد پیرترین صعود کننده به قله اورست را به نام خود ثبت کند. اما او در ارتفاع ۶۵۰۰ متری نیاز به اکسیژن داشت. همچنین جالب است بدانید در کنار او، Tamae Watanabe پیرترین زنی است که سال ۲۰۱۲ و در سن ۷۳ سالگی به اورست صعود کرد.

اما در نقطه مخالف، آقای Jordan Romero 13 سال و ۱۰ ماهه از آمریکا و خانم Poorna Malavath 13 سال و ۱۱ ماه از هند، جوان ترین افرادی هستند که به ترتیب در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ به قله صعود کردند.

اما ایرانیان هم از صعود به اورست غافل نماندند. در ۱۵ اکتبر سال ۱۹۹۰ میلادی، هومن آپرین، فرد ایرانی-آمریکایی تبار اولین ایرانی بود که اورست را فتح کرد. او کسی بود که توانست مسیری جدید از کوه “آمادبلام” در نپال به سمت اورست کشف کرد.

بعد از او، محمد اوراز دومین ایرانی بود که به قله رفت. جالب است بدانید او تنها کسی است که توانست تا ارتفاع ۸ کیلومتری را بدون کپسول اکسیژن طی کند لذا به محمد اوراز، لقب “عقاب کوه های بالای ۸۰۰۰ متری” را دادند هرچند عظیم قیچی ساز هم ایرانی بود که اورست را بدون کپسول اکسیژن فتح کرد.


امتیاز
۵
از ۵ | از بین
۱۰۰
دهنده به امتیاز کوه اورست

نوشته کوه اورست اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *